Postawa naszego kolektywu wobec odłamów islamu:

RISALAT AMMAN, AMMAN MESSAGE

W 2004r. został wydany trzypunktowy manifest, poruszając tematy definicji muzułmanina, ekskomuniki z islamu (takfir) i zasad związanych z przekazywaniem opinii religijnych (fatawa). Łączna liczba podpisów i poparć: 552 z 84 krajów.

Stanowisko Amman Message jest przyjęte w naszym Kolektywie, który składa się z muzułmanów wielu odłamów i sekt.

PIERWSZY PUNKT AMMAN MESSAGE:

Ktokolwiek jest wyznawcą jednej z czterech sunnickich szkół (madhabów) islamskiej jurysprudencji (hanafickiej, malikickiej, szafickiej i hanbalickiej), dwóch szyickich szkół islamskiej jurysprudencji (dżafarickiej i zajdyckiej), szkoły ibadyckiej islamskiej jurysprudencji i szkoły zahiri islamskiej jurysprudencji, jest muzułmaninem. Ogłosić taką osobę apostatą jest niemożliwe i niedopuszczalne. Zaprawdę, jego (lub jej) krew, honor i własność są nienaruszalne. Ponadto, zgodnie z fatwą szejka Al-Azhar, nie jest ani możliwe, ani dozwolone ogłosić apostatą kogokolwiek, kto podpisuje się pod wyznaniem aszaryckim lub kto praktykuje prawdziwy tasawwuf (sufizm). Podobnie, nie jest ani możliwe, ani dozwolone, aby ogłosić apostatą każdego, kto wyznaje prawdziwą myśl salaficką.

Tak samo, nie jest ani możliwe, ani dozwolone ogłosić apostatą jakiejkolwiek grupy muzułmanów, która wierzy w Boga, Uwielbionego i Wywyższonego, i Jego Posłańca (niech pokój i błogosławieństwo będą z nim) oraz w filary wiary, a także uznaje pięć filarów islamu i nie zaprzecza żadnej koniecznie oczywistej zasadzie religii.

W KOLEKTYWIE:

są uznawani za muzułmanów i zgodnie z regulaminem różnice między tymi odłamami nie mogą przerodzić się w kłótnie i spory. Ich status jako muzułmanie nie może być podważany. Różnice między odłamami zostawiamy uczonym, za którymi każdy z nas podąża i których osądom ufamy.

Kolektyw jest miejscem zbioru wiedzy, natomiast każda osoba sama jest zobowiązana zdobywać wiedzę i podejmować doinformowane decyzje na podstawie własnego odłamu.

DRUGI PUNKT AMMAN MESSAGE:

Pomiędzy różnymi szkołami islamskiej jurysprudencji jest więcej wspólnego niż różnic między nimi. Wyznawcy ośmiu szkół islamskiej jurysprudencji są zgodni co do podstawowych zasad islamu. Wszyscy wierzą w Allaha (Boga), Uwielbionego i Wywyższonego, Jednego i Jedynego; że Szlachetny Koran jest Objawionym Słowem Boga, zachowanym i chronionym przez Boga, Wywyższonego, przed jakąkolwiek zmianą lub aberracją; i że Muhammad, niech błogosławieństwo i pokój będą z nim, jest Prorokiem i Posłańcem dla całej ludzkości. Wszyscy są zgodni co do pięciu filarów islamu: dwóch testamentów wiary (shahada); modlitwy rytualnej (salat); jałmużny (zakat); postu w miesiącu Ramadan (saum) i hadżdżu do świętego domu Boga (w Mekce). Wszyscy zgadzają się również co do podstaw wiary: wiary w Allaha (Boga), Jego aniołów, Jego pisma, Jego posłańców oraz w Dzień Sądu, w Boską Opatrzność w dobru i złu. Nieporozumienia między ulemą (uczonymi) ośmiu szkół islamskiej jurysprudencji dotyczą jedynie pomocniczych gałęzi religii (furu`) i niektórych podstaw (usul) [religii islamu]. Nieporozumienia dotyczące pomocniczych gałęzi religii (furu`) są łaską. Dawno temu powiedziano, że różnica zdań między ulemą (uczonymi) „jest łaską”.

TRZECI PUNKT AMMAN MESSAGE:

(3) Uznanie szkół islamskiej jurysprudencji (madhabów) w islamie oznacza przestrzeganie fundamentalnej metodologii przy wydawaniu fatw: nikt nie może wydać fatwy bez wymaganych kwalifikacji wiedzy. Nikt nie może wydać fatwy bez przestrzegania metodologii szkół islamskiej jurysprudencji. Nikt nie może twierdzić, że dokonuje nieograniczonego idżtihadu i tworzyć nowej opinii lub wydawać niedopuszczalnych fatw, które wyprowadzają muzułmanów z zasad i pewników szariatu i tego, co zostało ustalone w odniesieniu do jego szkół jurysprudencji.

Pod Amman Message jest 324 podpisów uczonych i 293 poparć:

Konferencja „Prawdziwy islam i jego rola we współczesnym społeczeństwie”

Amman, Jordania (07.2005), 201 podpisów

Forum Muzułmańskiej Ulemy i Myślicieli

Mekka, Arabia Saudyjska (09.2005), 42 poparło

Konferencja Islamskich Szkół Jurisprudencji

Uniwersytet Aal Al-Bayt University (11.2005), 33 poparło

IX Sesja Rady Ministrów ds. Fundacji Religijnych i Spraw Islamskich

Kuwejt (11.2005), 7 poparło

3. Nadzwyczajna Sesja Organizacji Współpracy Islamskiej

Mekka, Arabia Saudyjska (12.2005), 54 poparło

Umiarkowana myśl i kultura islamska

Amman, Jordania (04.2006), 55 podpisów

Międzynarodowa Konferencja Akademii Fiqh

Amman, Jordania (06.2006), 68 podpisów

Konferencja Muzułmanów Europy

Stambuł, Turcja (07.2006), 157 poparło

FATŁY I KOMENTARZE INNYCH UCZONYCH NA TEMAT AMMAN MESSAGE

Komentarze innych uczonych zostały umieszczone jedynie jako komentarz do Amman Message i nie oznaczają całkowitego poparcia Kolektywu dla uczonych, którzy ten komentrarz wystawili. W Kolektywie każdy podąża za uczonymi, którym ufa w itdżihadzie i nie zawsze ci uczeni będą tacy sami dla każdego w Kolektywie.

MUFTI TAQI USMANI:
„(…) Pierwsza kategoria [ludzi] to osoby, które twierdzą, że są muzułmanami, ale zaprzeczają faktom, które są z konieczności znane w kontekście tej religii. Wierzą na przykład, że proroctwo trwa po Proroku (niech Allah go błogosławi i obdarzy pokojem), albo w proroctwo jednego z fałszywych proroków, którzy twierdzili, że są prorokami po Szlachetnym Proroku, Pieczęci Proroków (niech Allah go błogosławi i obdarzy pokojem); albo wierzą, że Szlachetny Koran, który mamy przed sobą, jest sfałszowany – Boże broń! – a nie prawdziwy Koran; albo wierzą, że Bóg lub niektóre z Jego szczególnych atrybutów istnieją w człowieku. Tacy ludzie nie są muzułmanami i obowiązkowe jest odprawienie wobec nich takfiru.”

„Drugą kategorię stanowią szkoły myśli, które wierzą we wszystko, co jest „koniecznie znane w religii” (ma lūm min al-dīn bi al-darūra), ale różnią się w kwestiach drugorzędnych lub w kwestiach doktrynalnych, które podlegają idżtihadowi. Pomimo tych drugorzędnych różnic między nimi, każda z tych szkół jest prawdziwa zgodnie ze swoim idżtihadem i żadna z nich nie jest nieważna (batil), a tym bardziej nie mieści się poza obrębem islamu. Do tej kategorii zaliczają się wszystkie szkoły myśli prawnej, które znane są z różnic między Towarzyszami a Naśladowcami, takie jak szkoły hanafickie, szafickie, malikickie i hanbalickie, a także wszystko, co zostało przekazane w rzetelny sposób przez innych niż ci mudżtahidowie, niezależnie od tego, czy są to ahl al-hadith, ahl al-ray czy ahl al-zahir, tacy jak al-Sha’bi, al-Hasan al-Başri, Sa’id ibn al-Musayyib, Sa id ibn al-Jubayr, Muhammad al-Baqir, Dża’far al-Şadiq, al-Awzā ī, Layth ibn Sa’d i Dawūd al-Zahirī. Do tej kategorii zaliczają się również Aszaryci i Maturydzi. Niech Allah będzie łaskaw dla nich wszystkich. Warunkiem zaliczenia do tej kategorii jest nieuznawanie innych szkół za heretyckie oraz nieoczernianie ich ani niewłaściwie obchodzenie się z żadnym z imamów.”

„Właściwym stanowiskiem każdej z tych szkół jest uznawanie własnej szkoły za poprawną z możliwością bycia błędną, jednocześnie utrzymując, że szkoła innej szkoły jest błędna z możliwością bycia poprawną. To właśnie przedstawiciele tych szkół wyraźnie stwierdzili w swoich księgach. Na przykład Allāmah al-Haskafi mówi we wstępie do Al-Durr al-mukhtar (1:48): „Jeśli zostaniemy zapytani o nasze stanowisko (madhab) i stanowisko (madhab) kogoś, kto się z nami nie zgadza, z obowiązku odpowiadamy, że nasze stanowisko jest poprawne z możliwością bycia błędnym, podczas gdy stanowisko tego, kto się z nami nie zgadza, jest błędne z możliwością bycia poprawnym”.

Stanowisko to opiera się na słowach Szlachetnego Proroka (niech Allah go błogosławi i obdarzy pokojem): „Jeśli sędzia wyda dekret, dołoży starań (idżtahada) i będzie miał rację, zostanie nagrodzony podwójnie. Jeśli jednak wyda dekret, dołoży starań, ale będzie w błędzie, otrzyma jedną nagrodę”. (Buchari, Kitāb al-i tişām, #735)”

„Trzecia kategoria: do tej kategorii zaliczają się szkoły (madhāhib), których wierzenia nie prowadzą do kufr, ponieważ nie zaprzeczają one czemuś, co jest koniecznie znane w religii; różnią się one jednak między sobą, nie w kwestiach drugorzędnych, opartych na idżtihadzie, ale w ważnych kwestiach doktrynalnych. Każda z tych szkół wierzy, że jest prawdziwa i że ten, kto się z nimi nie zgadza, jest w błędzie, ale jego błąd nie prowadzi ich do niewiary. To jest jak różnica między ahl al-sunna a szyitami, którzy nie wierzą w zniekształcenie tekstu Koranu ani nie zaprzeczają niczemu innemu, co jest koniecznie znane w kontekście tej religii. Podobnie, różnice między ahl al-sunna a zajdytami oraz między nimi a ibadytami mieszczą się w tej kategorii, o ile nie zaprzeczają niczemu, co jest koniecznie znane w kontekście tej religii.

Z tego jasno wynika, że wszyscy ci madhāhib nie są na tej samej stopie, jeśli chodzi o ucieleśnianie prawdziwego islamu. Jednakże uznanie kogoś za kāfira i porzucenie islamu odnosi się tylko do pierwszej kategorii, która zaprzecza kwestiom, które są koniecznie znane w kontekście tej religii.”

KOMENTARZE INNYCH UCZONYCH

„[Amman Message] to wezwanie do większej jedności i nie jest potwierdzeniem, że „wszyscy są w pełni prawdziwi”, ale że każdy, kto wyznaje podstawowe zasady islamu – i nie neguje żadnej z nich – jest muzułmaninem i powinien być traktowany i traktowany jako taki.

To proste, mocne i bardzo potrzebne wezwanie do spokoju, współczucia i jedności – wezwanie bardzo potrzebne w naszych czasach ohydnego i brutalnego sekciarstwa.”

Faraz Rabbani